Bron: www.joostniemoller.com
“Vrouwen, pas op voor Cohen!”

Job Cohen
Caroline
boort hier iets aan waarover je eigenlijk nog veel te weinig hoort van vrouwen:
Door thee te drinken met de moslims en hun normen en waarden voor zoete koek te
slikken, spoelt Cohen generaties vrouwenemancipatie door de plee. Wie Cohen
volgt, staat toe dat de vrouwen in dit land weer ouderwets door de knieën
moeten.
De PvdA
heeft gekozen, de koers wordt die van Vogelaar met Job Cohen aan het roer. Job
Cohen, zijn five o ‘clock shadow maakt hem niet alleen nog geen Lubbers,
maar doet er ook niet aan af dat hij wel een Vogelaar is. Wel fijn is het dat
Cohen mijn vaak wat sluimerende vrouwelijkheid overtuigend wakker gekust heeft,
een beetje zoals een (kroon)prins dat ook hoort te doen en ach, dat die een
beetje overjarig is en zijn beste tijd gehad heeft, daar moet ik maar niet over
zeuren: dan had ik maar niet zo lang moeten liggen pitten. Kortom, ik voel me
weer helemaal vrouw, niet gewoon de vrouw die ik achteloos ben, maar de wakker
gekuste, degene die maar moet afwachten wat de prins met haar wil en die zelfs
niet moet zeuren als de prins niet alleen enigszins over de datum heen is, maar
ook nog eens een Vogelaar blijkt te zijn. En dan heb ik het niet over de
miljarden die in achterstandswijken dienen te worden gestoken op kosten van
mensen die wel iets aan hun eigen huis en woonomgeving en de sociale structuren
daar doen, maar over de volslagen blindheid voor de westerse vrijheden en
verworvenheden die met de aanpassing, onderwerping aan de islam verloren gaan. En
daar komt dan mijn vrouw-zijn even om de hoek kijken, want dat Cohen en dus de
PvdA nu met nog meer kracht dan onder Bos, de vrouw met genoegen alle oren
aannaait die de partij kan vinden, dat mag bekend verondersteld worden.
Kijk maar
eens hoe er het islamitisch onderwijs geen strobreed in de weg gelegd wordt,
onderwijs waar meisjes achterin de klas mogen zitten met een lap over het
hoofd, om goed hun tweederangsplaats en tweederangsheid ingepeperd te krijgen.
Ach, dat is nu eenmaal de religieuze vrijheid niet? En als de moslims dat nu
eenmaal willen, hun kinderen, ook al zijn het meisjes, mishandelen, dan moet
dat toch mogen, niet? En kijk eens, Cohen in overleg over moskeeën en
compenserende neutraliteit, of hoe het ook mag heten, zijn gedachte dat door
het tevreden stellen van fundamentalistische moslimmannen, de boel toch maar
mooi bij elkaar gehouden wordt. Erg veel vrouwen zie je bij die gesprekken niet
aan tafel, maar ach, vrouwenrechten, die kunnen wel even wachten niet en ach,
zo is het ‘daar’ nu eenmaal, dat vrouwen niets te zeggen hebben en
laten we dat dan ook maar hier doen. En dat hij rustig ook nog eens de gedachte
van een neutrale, seculiere staat de deur uit doet, ach, dat kan er ook nog wel
bij. Dat er alles aan gedaan zou
moeten worden dat ‘daar’ niet ‘hier’ wordt, is een
gedachte die wellicht wel eens bij Cohen is opgekomen, maar die ik hem in ieder
geval nooit heb horen uiten. Dat ambtenaren en gesubsidieerden vrouwen geen
hand hoeven te geven, gewoon omdat ze er geen zin in hebben (de islam aanhangen
is een keuze, niet een aangeboren gegeven), dat mag allemaal, want ach,
vrouwen, die zijn voor Cohen toch niet meer dan een soort bezit van de man. Mannen
mogen met ‘hun’ vrouwen alles wat hen in het hoofd opkomt en voor
Cohen is dat niet anders, de rechten van ‘zijn’ vrouwen daar mag
hij alles mee, wat er in zijn hoofd maar opkomt, uitruilen bijvoorbeeld. En
helaas, onder ‘zijn’ vrouwen rekent hij blijkbaar ook mij en mijn
rechten.
Wat mij
betreft is er geen enkel verschil tussen het praten en tegemoetkomen van deze
mannen en het gemene zaak maken met mannen die hun echtgenotes, dochters en
andere vrouwelijke kennissen geregeld het ziekenhuis in slaan, maar dan zonder
het aanroepen van Allah. Tja, ook die mannen hebben natuurlijk iets aan de
compenserende neutraliteit van Cohen, want dat er bij hen erg veel
gecompenseerd moet worden, dat is wel duidelijk. Ik heb wat dat betreft wel een
aardig idee voor de PvdA: in plaats van de islam accommoderen kan de PvdA beter
direct gaan voor één van de doelen waar nu zo openlijk voor is
gekozen: schaf het vrouwenkiesrecht maar af, zet homoseksuelen in de kou - al
dan niet op een flatgebouw - en stort je vol overgave op het laten staan van
een baard, iets waar Cohen in ieder geval aanleg voor heeft. En dat democratie
haram is, ach, die gedachte dat was altijd al een speerpunt van de sociaal
democraten, zij het natuurlijk dat het vroeger nog niet zo genoemd werd, de
lange mars door de instituties tot aan de bloedrode dageraad. Daaraan denkend,
aan Cohen en de vrouwen, valt opeens de rol die hij speelde (namelijk: laat
maar gaan) bij de gedragingen die Rob Oudkerk zich veroorloofde met de in
slavernij gehouden vrouwen aan de Theemsweg. En wat deed onze kloeke strijder
tegen de anderhalf eeuw geleden in Nederland afgeschafte slavernij: niets,
liever die vrouwen in een dwangpositie op de knieën, dan ingrijpen en iets
doen waar dat te meer geboden was nu het een wethouder van zijn partij was die
deed wat hij meende te mogen doen. Rechten van vrouwen, ach, laat maar zitten,
slavernij is immers de natuurlijke staat van de vrouw niet, dus wie is de
burgemeester om zich daar tegen te verzetten?
Ook over de
gevangen vrouwen in Amsterdam horen we niets van hem, het zijn immers
‘hun’ vrouwen die zij gevangen houden en ach, wie is de overheid
dan om zich daar mee te bemoeien? De overheid draagt het zwaard niet voor niets
en zal er dus iedereen mee om de oren slaan, die het waagt er ook maar iets van
te zeggen, van deze vormen van hedendaags feminisme. Hedendaags feminisme dat
overigens ook ten koste van de man zal gaan. Want burgers, man of vrouw, die
hebben onvervreemdbare rechten en zodra je de rechten van de één –
mannen - boven die van de ander
waardeert, dan zijn die rechten de facto afgeschaft, want blijkbaar geheel en
al afhankelijk van de goedgunstigheid van de benevolente leider en van het
antwoord op de vraag met wie die nu weer gemene zaak wil maken. En dat is
misschien nog wel het meest kwalijke van de keuze voor (hoewel, ook hier is hij
al gekozen zonder dat er een kiezer in zicht is, het wordt een beetje een
gewoonte, zullen we maar zeggen) voor Cohen, dat onze rechten geen rechten meer
zijn, maar ruilmiddel in de strijd om de optische maatschappelijke rust. Het is
dat ik er weinig talent voor heb, voor angst, maar dat de gedachte aan
emancipatie Cohen style me met benauwenis vervult, dat kan ik niet ontkennen.
Ik ben
tweede generatie geëmancipeerd en van vaders kant zelfs derde, maar met
Cohen aan het roer zou het zo maar kunnen zijn dat ik ook meteen tot de laatste
generatie behoor. Vrouwen en hun rechten, die zijn om over te onderhandelen en
om uit te ruilen, Cohen heeft nooit anders gedaan dan dat en er ook nooit zelfs
maar een keer blijk van gegeven het anders te willen. Beter tien vrouwen op de
knieën, dan één man die zich gekwetst voelt in zijn
ideologische gevoel.
“Daarom: Vrouwen,
let op uw zaak!”
-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-
Lees ook:
Job Cohen, een gevaar voor onze samenleving
(01-04-2008)
Zie ook:
www.upvideo.nl
www.divx.nl
www.VideoSnacks.nl
Reageren?: www.webscene.nl (blogs)
14 maart
2010
Home
14-03-2010